سازوكارهاي مناسب براي ارتقاي روحيه و انگيزه كاركنان نيروهاي مسلح

امروزه ثابت شده است كه افزايش بهره وري و كارايي فقط با تعديل‌هاي سازماني و با تجهيزات نوين و جنگ‌افزارهاي روز دنيا به دست نمي آيد، بلكه لازمه آن، توجه به سرمايه اصلي و ارزشمند سازمان ها يعني كاركناني هستند كه سرپرستي و نظارت بر اين تجهيزات و جنگ‌افزارها را به عهده دارند و از آنها استفاده مي كنند؛ بنابراين فرماندهان بايد در جهت پرورش و توسعه روحيه و انگيزه آنها همت گمارده و محيطي را در سازمان ايجاد كنند كه استعداد، مهارت و قابليت هاي كاركنان را شكوفا و در جهت هدف‌هاي سازمان، بسيج نمايد. نوع تحقيق با توجه به هدف، كاربردي و توسعه-اي مي‌باشد و از نظر ماهيت و روش، موردي- زمينه اي و همبستگي به شمار مي‌رود. در اين تحقيق مواردي از اسناد، مدارك، منابع مختلف، مقايسه تطبيقي چند كشور پيشرفته جهان و نظرات صاحب‌نظران گرد‌آوري و براي تحليل داده ها از دو مبحث آمار توصيفي و استنباطي و نيز از روش تحليلAHP استفاده شده است. از نتايج اين مقاله مي توان به شناخت سازوكارهاي ارتقاي روحيه و انگيزه و نيز شناخت روابط بين مولفه هاي سنجش و ابعاد موثر بر روحيه و انگيزه اشاره نمود كه در نهايت، مشخص گرديد با بهبود ابعاد و مولفه هاي موثر (عوامل پيشينه‌اي و دفاعي- نظامي- امنيتي، ديني و معنوي) مرتبط با مولفه هاي سنجش (اميد به نصرت الهي، مولفه حميت و دلبستگي ملي)، روحيه و انگيزه كاركنان نيروهاي مسلح ارتقا خواهد يافت.