عوامل تعيين كننده شكاف ديجيتالي (مطالعه موردي : شهروندان شهر رفسنجان)

در دو دهه اخير، شكاف ديجيتالي به­معناي فاصله بين افرادي كه به رايانه و اينترنت دسترسي دارند و افرادي كه از اين دسترسي محروم اند، به عنوان يكي از بزرگ ترين چالش هاي عصر ديجيتال مطرح شده است. با توجه به آثار مخرب اقتصادي، اجتماعي، فرهنگي و سياسي مترتب بر اين نوع نابرابري- كه به­زعم بسياري از صاحب­نظران، عميق تر از نابرابري هاي سنتي است- اين تحقيق، با هدف بررسي عوامل موثر بر شكاف ديجيتالي در سطح شهروندان شهر رفسنجان انجام شده است. اين پژوهش از نظر ماهيت، همبستگي، از نظر هدف، كاربردي و از منظر شيوه گردآوري داده ها، توصيفي- پيمايشي است. جامعه آماري اين پژوهش، مجموعه شهروندان شهر رفسنجان است و در آن، به روش نمونه­گيري خوشه اي، وضعيت 501 نفر از شهروندان، به روش مدل­سازي معادله­هاي ساختاري تحليل شده است. براساس نتايج، عوامل اقتصادي و زيرساختي، به طور مستقيم و عامل فرهنگي، از طريق نقش ميانجي دسترسي انگيزشي، بر شكاف ديجيتالي تاثير مي گذارند. در مقايسه عوامل مختلف، نقش عامل فرهنگي، مهم تر از عوامل اقتصادي و زيرساختي است. تمامي متغيرهاي مورد بررسي، 3/55 درصد از تغييرهاي دسترسي فيزيكي را تبيين مي كنند.