بررسي نقش التزام كاركنان در روابط بين تعدي نظارتي و خودكارآمدي نوآورانه آنان

هدف این پژوهش بررسی نقش التزام كاركنان در روابط بین تعدّی نظارتی و خودكارآمدی نوآورانه آنان است. روش پژوهش توصیفی و از نوع همبستگی با استفاده از مدل معادلات ساختاری می باشد. نمونه تحقیق شامل 214 نفر از كاركنان شركت برق منطقه ای استان فارس است كه با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی، انتخاب شده اند. ابزارهای این پژوهش شامل مقیاس های تعدّی نظارتی (تیپر، 2000)، التزام كاركنان (اسكافی و همكاران، 2006) و خودكارآمدی نوآورانه كاركنان (تایرنی و فارمر، 2002؛ درنر، 2012) بود كه از روایی و پایایی خوبی برخوردار بودند. یافته ها نشان داد كه تعدّی نظارتی تأثیر منفی و معناداری بر میزان التزام كاركنان دارد. به علاوه التزام كاركنان تاثیر مثبت و معناداری بر احساس خودكارآمدی نوآورانه می گذارد و سهم واسطه گری نیز در روابط بین تعدّی نظارتی و خودكارآمدی نوآورانه كاركنان تأثیر دارد.