سلبِ آزادي پيشگيري محور با تاكيد بر ماده 150 قانون مجازات اسلامي 1392

سلبِ آزادي پيشگيري محور افراد داراي اختلال رواني، براي تامين امنيت عموم و پيشگيري از تكرار جرمِ احتمالي مجرمان خطرناك اعمال مي شود. ماده 48 مكرر سابق و ماده 150 قانون مجازات اسلامي 1392 ، بارزترين مصداقِ قانوني اين رويكرد در حقوق كيفري ايران است. درواقع، مي توان سلب آزادي پيشگيري محور را نوعي اقدام پيش دستانه 2 براي حفظ امنيت عموم تلقي كرد. در اين اقدام، حقوق كيفري با فاصله گرفتن از رويكرد سزادهي براي حفظ امنيت، رويكردي آينده نگر مي يابد و بر مرحله پ يش از ارتكاب جرم 3 نيز اعمال مي شود. ازاين رو، مقاله حاضر، به بررسي اين رويكرد با تاكيد بر ماده 150 قانون مجازات اسلامي 1392 به عنوان يكي از مصاديقِ قانوني رويكرد پيشگيرانه در حقوق كيفري ايران و به مناسبت،ايالات متحده آمريكا و فرانسه به عنوان نمونه هايي از نظام هاي كيفري سخت گيرانه مي پردازد.