اثر آبياري و الگوي كاشت بر برخي صفات زراعي ذرت دانه اي (604S.C)

به منظور بررسي اثر تنش­ خشكي و الگوي كاشت بر عملكرد دانه ذرت دانه ­اي رقم سينگل ­كراس 604 آزمايشي در سال زراعي91-1390 در ايستگاه مركز تحقيقات كشاورزي استان ايلام، به صورت كرت­ هاي خرد شده در قالب طرح بلوك­ هاي كامل تصادفي در 4 تكرار انجام شد. كرت اصلي شامل تنش خشكي در سه سطح آبياري (40 ،60 و 80 ميلي­ متر تبخير از سطح طشتك تبخير كلاس A) و كرت فرعي شامل چهار الگوي ­كاشت (تك­ رديفه و دو رديفه روي پشته، تك­ رديفه و دو رديفه در كف جويچه) در نظر گرفته شدند. نتايج نشان داد كه تعداد دانه در بلال تنها تحت تاثير اثرات ساده سطوح مختلف آبيـاري و آرايش كاشت معني­ دار شد. به طوري­ كه، تعداد دانه در بلال در 40 و 80 ميلي­ متر تبخير به ­ترتيب داراي بيشترين (489 عدد) و كمترين (458 عدد) بودند. آرايش كاشت تك ­رديفه روي كف فارو و تك ­رديفه روي پشته به ­ترتيب بيشترين (486 دانه) و كمترين (448 دانه) تعداد دانه در بلال را دارا بودند. نتايج حاصل از اين آزمايش نشان داد كه اثر برهم­ كنش سطوح مختلف آبياري و آرايش كاشت از نظر وزن هزار دانه، عملكرد دانه، شاخص برداشت، عملكرد زيستي و ارتفاع بوته داراي اختلاف معني­ داري شدند. در اين پژوهش مشاهده شد كه سطح آبياري 40 ميلي­ متر تبخير و الگوي ­كاشت تك­ رديفه روي كف فارو بالاترين وزن هزار دانه (329.9 گرم)، عملكرد دانه (9220 كيلوگرم در هكتار)، شاخص برداشت (53.7 درصد)، عملكرد­ زيستي (18451 كيلوگرم در هكتار) و ارتفاع بوته (222.2 سانتي ­متر) را دارا بودند. با وجود اين، بين تيمارهاي 40 و 60 ميلي­ متر تبخيـر × الگـوي كاشت تك ­رديفه روي كف فارو، از نظـر عملكرد دانه اختلاف معني­ داري مشاهده نگرديد.