كاهش تنش ناشي از سميت آرسنيك در سويا (Glycine max L) با استفاده از سديم نيتروپروسايد

آرسنيك يكي از مهم ­ترين سموم آلوده­ كننده­ي محيط زيست محسوب مي ­شود. آرسنيك به طرق مختلف از جمله تشكيل گونه­ هاي اكسيژن فعـال و در نتيجه پراكسيداسيون ليپيدهاي غشـايي باعث اختلال در رشــد گياهان مي­ شود. در اين مطالعه اثر متقابل آرسنيك و سديم نيترو پروسايد (SNP) بر گياه سويا بررسي شد. بدين منظور، سويا در مرحله چهار برگي مورد تيمار غلظت­ هاي مختلف آرسنيك (0 ،150 و300 ميكرومولار) و SNP (صفر و 100ميكرومولار) قرار گرفت و صفاتي نظير غلظت پراكسيد هيدروژن، پرولين، مالون دي­آلدهيد و فعاليت برخي آنزيم ­هاي آنتي اكسيدان در شاخساره اندازه­ گيري شد. نتايج نشان داد كه با افزايش غلظت آرسنيك در محيط هوگلنـد، ميزان كلروفيل كل در شاخساره بـه­ طـور معني­ داري كاهش و فعاليت آنزيم ­هاي كاتالاز و پراكسيداز به­ طور معني­ داري افزايش يافت. همچنين، در تيمارهاي آرسنيك تجمع پراكسيد­هيدروژن به­ طور معني­ داري افزايش يافت كه منجر به پراكسيداسيون ليپيدهاي غشايي گرديد. افزايش محتواي مالون ­دي­آلدهيد، اين را تاييد نمود. به كارگيري SNP در محـيط حـاوي آرسنيك، ميزان كلروفيل كل، فعاليت آنزيم ­هاي آسكوربات پراكسيداز و گاياكول پراكسيداز را به ­طور معني­داري افزايش داد ولي، فعاليت آنزيم كاتالاز با اسـتفاده از SNP در اين شرايط كاهش پيدا كرد. بنـابراين، SNP در كـاهش آسـيب­ هـاي اكسايشي مي ­تواند نقش موثري داشته باشد.