بررسي عوامل مؤثر بر استرس شغلي در پرسنل آتش نشاني (يك مطالعه مقطعي)

مقدمه: استرس شغلي يكي از پديده‌هاي مهم در زندگي اجتماعي و تهديدي جدي براي سلامتي نيروي كار مي‌باشد كه هر گاه بين نيازمندي‌هاي شغلي و توانايي‌هاي كارگر تعادلي وجود نداشته باشد ايجاد مي‌گردد. هدف مطالعه حاضر بررسي عوامل موثر بر استرس شغلي در پرسنل آتش نشاني بود. روش‌ها: مطالعه توصيفي- تحليلي - مقطعي حاضر به روش سرشماري در50 نفر از كاركنان سازمان آتش نشاني شهر سنندج انجام شد. پس از جمع‎آوري اطلاعات پايه، به منظور بررسي عوامل موثر و مرتبط با استرس از پرسشنامۀ استرس شغلي موسسه بهداشت رواني آمريكا شامل 57 سوال استفاده گرديد كه شامل 3 بخش روابط بين فردي، شرايط فيزيكي و محيط كار فرد و علاقه مندي به كار بود. داده‌هاي جمع‌آوري شده با استفاده از نرم افزار 19 SPSS آناليز گرديد. يافته‌ها: 86% از كاركنان مورد مطالعه متأهل و 14% مجرد بودند. 16%كمتر از 30 سال، 52% بين 30 تا 40 سال و 32% بيشتر از 40 سال سن داشتند. 22% كمتر از 5 سال، 28% بين 5 تا10 سال، 30% بين 10 تا 15 سال و 20% بيشتر از 15 سال سابقه كار داشتند. ميانگين نمره كلي استرس در پرسنل مورد مطالعه 7. 172 و در سطح بالا برآورد گرديد و بالاترين ميانگين مربوط به بعد شرايط فيزيكي و محيط كار بود. آناليز آماري نشان داد كه نوع شغل، سابقۀ كار و رضايت از شغل ارتباط معناداري با استرس شغلي دارند ( P =0.0001). نتيجه‌گيري: به نظر مي‌رسد كاركنان آتش‌نشاني در معرض خطر اختلال استرس شغلي قرار دارند و نوع شغل و سابقۀ كار عوامل اصلي موثر بر آن مي‌باشند. استرس شغلي نيز مي‌تواند موجب كاهش رضايت شغلي ‌گردد