توزيع مقدار فعاليت بدني بر اساس جنسيت و شاخص توده‌ي بدني نسبي در دانش‌آموزان داراي اضافه وزن و چاق

مقدمه: مطالعات زيادي نشان مي‌دهند كه افزايش شاخص توده بدني نسبي (RBMI يا Relative Body Mass Index) ، كاهش فعاليت بدني را به دنبال خواهد داشت. هدف اين مطالعه بررسي توزيع مقدار فعاليت بدني بر اساس شاخص جنسيت و توده‌ي بدني نسبي در دانش‌آموزان داراي اضافه وزن و چاق مي‌باشد. روش‌ها: اين مطالعه توصيفي مقطعي به منظور بررسي توزيع مقدار فعاليت بدني بر اساس شاخص جنسيت و توده‌ي بدني نسبي در دانش آموزان داراي اضافه وزن و چاق در سال 1392 انجام گرديد. براي اين منظور تعداد 300 دانش آموز پايه ي پنجم و ششم ابتدايي به روش تصادفي از بين مدارس نواحي مختلف آموزش و پرورش استان قزوين انتخاب شدند. پرونده ي بهداشتي آنان بررسي شد و آنهاييكه بر اساس الگوي مركز آمار بهداشتي (NCHS يا Statistics National Center for Health) داراي شاخص توده ي بدني بالاي 85 بودند انتخاب شدند. فعاليت بدني واحدهاي پژوهش با استفاده از يك پرسش‌نامه مناسب و مشابه (IPAQ-SF يا International Physical Activity Questionnaire- Short Form) مورد بررسي قرار گرفت. داده‌ها با روش‌هاي مناسب آماري در نرم‌افزار SPSS ويرايش 17 مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. يافته‌ها: تجزيه و تحليل داده‌ها نشان داد كه فراواني چاقي و اضافه وزن در دو جنس تفاوت معني‌داري دارد (P<0/001). دانش‌آموزان داراي اضافه وزن بدون توجه به جنسيتي كه دارند، داراي فعاليت بدني بيشتري نسبت به دانش‌آموزان چاق بوده و ميانگين شاخص‌هاي MPA, VPA و MET نيز بر اساس توزيع جنسيتي و شاخص توده‌ي بدني نسبي تفادت معني‌داري دارند (P<0/001). نتيجه‌گيري: از آن‌جايي‌كه افزايش شاخص توده بدني نسبي باعث كاهش فعاليت بدني دانش‌آموزان هر دو جنس مي‌گردد، لذا مهم است كه با تهيه و تدوين برنامه‌هاي مناسبي باعث افزايش فعاليت بدني بيشتر در دانش‌آموزان چاق به نسبت دانش‌آموزان داراي اضافه وزن گرديم.