بررسي تركيبات اسانس و اثر ضدباكتريايي عصاره هاي آبي و متانولي گل ميموني اسكروفولاريا خراسانيكا بر برخي از پاتوژن هاي مهم غذايي در شرايط آزمايشگاهي

گياه اسكروفولاريا خراسانيكا (khorassanicaScrophularia)از تيره گل ميمون و گونه بومي ايران و خراسان است كه اطلاعات كافي در مورد آناليز اسانس و اثر ضد­­­­­­باكتريايي آن موجود نيست. با توجه به استفاده هاي درماني محلي اين گياه و ساير گونه هاي آن، در اين مطالعه تركيبات اسانس و اثر عصاره هاي آبي و متانولي گياه مذكور بر باكتري هاي اشريشياكولايو استافيلوكوكوس اورئوس مورد بررسي قرار گرفت. عصاره ها به روش ماسراسيون و اسانس توسط تقطير با آب تهيه گرديدند. تركيب اسانس توسط GC/MS و حداقل غلظت مهاري (MIC) و حداقل غلظت كشندگي(MBC) با روش ميكرودايلوشن براث اندازه گيري شد. در آناليز اسانس 28 تركيب شناسايي شد كه در آن اجزاي اصلي شامل 3،1- بيس(تري متيل سيليل) بنزن (93/34%)، پاراسيمن (55/12%)، پالمتيك اسيد (79/6%)، تيمول (22/6%)، لينالول (59/4%)، سوربيتول (87/1%)، كارواكرول (74/1%)، گاماترپينن (91/1%)، بتا-المن (03/1 %) و آلفاپينن (3/0 %) بود. نتايج نشان داد عصاره آبي گياه داراي اثر ضدباكتري قوي تري نسبت به عصاره متانولي بود. همچنين هر دو عصاره آبي و متانولي اسكروفولاريا خراسانيكا داراي اثر بازدارندگي و كشندگي در غلظت هاي مورد بررسي بودند. حداقل غلظت بازدارندگي عصاره آبي عليه اشريشيا كولاي و استافيلوكوكوس اورئوس به ترتيب 25/6 و mg/ml 5/12 و براي عصاره متانولي به ترتيب 25 و mg/ml 5/12 تعيين شد. لذا مي توان از اين عصاره به عنوان عوامل ضدميكروبي طبيعي استفاده نمود.