بررسي رابطۀ سبك زندگي و دين‌داري زنان دانشجوي دانشگاه خوارزمي

زمينه و هدف: هدف از پژوهش حاضر، تعيين موقعيت دين‌داري در انتخاب معيارهاي مختلف سبك زندگي زنان دانشجوي دانشگاه خوارزمي است. روش: با روش پيمايش و از طريق تكنيك پرسشنامه(محقق ساخته) و با بهره‌گيري از روش نمونه‌گيري طبقه‌اي متناسب و تصادفي ساده، نمونۀ 200 نفري از دانشجويان مورد بررسي قرار گرفت. داده‌ها با استفاده از رگرسيون ضرايب همبستگي تحليل شد. يافته‌ها: نتايج نشان داد معيارهاي سبك زندگي دانشجوياني كه از ميزان دين‌داري بالاتري برخوردار بوده‌اند، برحسب «مصرف و اولويت‌هاي هزينه‌اي»، «اوقات فراغت» و «مديريت بدن»، تبعيت بيشتري از توصيه‌هاي ديني دارد و دانشجوياني كه از ميزان دين‌داري پايين‌تري برخوردارند، به لحاظ معيارهاي سبك زندگي، وضعيت متفاوت‌تري را تجربه مي‌كنند. نتيجه‌گيري: بين دين‌داري و (معيارهاي) سبك زندگي رابطۀ معناداري وجود داشت(05/0< p).تأثير دين‌داري (با مدل سنجش گلاك و استارك) بر سبك زندگي دانشجويان نيز قابل‌توجه است (480/0=Beta). يافته‌هاي تحقيق دلالت بر آن دارد كه سنجش دين‌داري لازم است با مدل‌هاي بومي و ايراني انجام شود.