اثر سن نشا و ميزان بذر مصرفي در خزانه بر صفات زراعي و عملكرد دانه برنج (Oryza sativa) رقم طارم هاشمي

به منظور بررسي اثر سن نشا و ميزان بذر مصرفي در خزانه بر صفات كمي برنج رقم طارم هاشمي، آزمايشي در سال زراعي 1391 در شهرستان آمل، به صورت كرت هاي خردشده در قالب طرح بلوك­ هاي كامل تصادفي در 3 تكرار اجرا شد. سن نشا در سه سطح ( 20، 30 و 40 روزه) به عنوان عامل اصلي و چهار سطح ميزان بذر مصرفي در خزانه (10، 30، 50 و 70 كيلوگرم در هكتار) به­ عنوان عامل فرعي در نظر گرفته شدند. بر اساس نتايج اين بررسي، اثر سن نشا بر طول پانيكول (خوشه)، تعداد كل پنجه و پنجه­ هاي بارور در كپه، درصد دانه پر، تعداد دانه پوك و شاخص برداشت معني دار بود. تيمار ميزان بذر مصرفي در خزانه فقط بر عملكرد دانه اثرگذار بود. همچنين، اثر متقابل تيمارهاي آزمايش بر ارتفاع بوته، طول ساقه و خوشه، تعداد دانه پوك و شاخص برداشت معني دار گرديد. با افزايش سن نشا از 20 به 40 روز، از تعداد كل پنجه در كپه، تعداد پنجه­ هاي بارور، درصد دانه پر و شاخص برداشت كاسته شده و در مقابل طول پانيكول و تعداد گلچه پوك افزايش يافتند. بيشترين عملكرد دانه (3033 كيلوگرم در هكتار) با مصرف 30 كيلوگرم بذر در هكتار به ­دست آمد و با افزايش ميزان بذر مصرفي، از 30 به 70 كيلوگرم در هكتار، عملكرد دانه حدود 15 درصد (2567 كيلوگرم در هكتار) كاهش يافت. با توجه به نتايج اين تحقيق، براي دست­ يابي به توان عملكردي رقم طارم هاشمي، استفاده از نشاهاي 20 روزه و مصرف 30 كيلوگرم بذر در هكتار مناسب­ تر است.