تاثير آموزش مهارت زندگي بر روي كيفيت زندگي زنان يائسه

مقدمه: یائسگی یك رویداد فیزیولوژیك در زندگی تمام زنان است. از جمله راهكارهای جایگزین، جهت ارتقای سلامتی و رویارویی بهتر با نشانه های دوران یائسگی، مداخلات آموزشی است. مطالعه ای با هدف بررسی اثر آموزش مهارت‌های زندگی بر روی كیفیت زندگی زنان یائسه در شهر اراك انجام دادیم. روش كار: این مطالعه از نوع نیمه تجربی بوده كه بر روی 40 زن یائسه در پنج درمانگاه و كانون بازنشستگان شهر اراك در سال 1393 با نمونه‌گیری آسان و تصادفی ساده انجام گرفت. جهت تعیین میزان كیفیت زندگی از پرسشنامه مخصوص كیفیت زندگی دوران یائسگی (MENQOL) استفاده شد. زنان در دو آموزش مهارت زندگی و گروه شاهد تقسیم شدند.قبل و پس از یك ماه از پایان آموزش، پرسشنامه كیفیت زندگی تكمیل گردید. در نهایت داده ها با SPSS/16 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته­ها: طی مقایسه ای كه بر روی دو گروه بعد از برگزاری جلسات انجام شد میانگین كیفیت زندگی ( 01/0p=)، علائم وازوموتور (01/0p=) و جنسی (008/0 P=) اختلاف آماری معنی داری داشتند. در علائم روحی و روانی (14/0 P=) و فیزیولوژیك (06/0P=) اختلاف معنی داری مشاهده نشد. نتیجه نهایی: آموزش مهارت های زندگی سبب بهبود كیفیت زندگی، علائم وازوموتور و مسائل جنسی می گردد. پیشنهاد می‌شود در مراكز بهداشتی درمانی جلسات آموزش مهارت زندگی برای بهبود علائم وازوموتور، جنسی و ارتقا كیفیت زندگی زنان یائسه در نظر گرفته شود.