واكنش ژنوتيپ هاي گندم نان با عادت هاي گلدهي مختلف به تاريخ كاشت در اصفهان

به منظور ارزيابي تاثير تاريخ هاي كاشت­ مختلف بر عملكرد و اجزاي عملكرد ژنوتيپ­هاي گندم با عادت هاي گلدهي زمستانه، بينابين و بهاره، پژوهشي دوساله (1386-88) با استفاده از آزمايش كرت­هاي خردشده در قالب طرح بلوك هاي كامل تصادفي با سه تكرار در مركز تحقيقات كشاورزي كبوترآباد اصفهان اجرا شد. سه تاريخ كاشت 20 مهر، و 10 و 30 آبان، عامل اصلي؛ و 15 ژنوتيپ گندم، عامل فرعي را تشكيل دادند. ميانگين عملكرد دانه در تاريخ هاي كاشت­ اول تا سوم به ترتيب 8495، 9156 و 6749 كيلوگرم در هكتار بود. در هر سه تاريخ كاشت، بيشترين و كمترين ميانگين عملكرد دانه به ترتيب به گروه هاي بهاره و زمستانه تعلق داشت و صرف نظر از تاريخ كاشت، گروه ژنوتيپ هاي زمستانه، بينابين و بهاره، به ترتيب ميانگين عملكرد 7519، 8267 و 8614 كيلوگرم در هكتار داشتند. در تاريخ كاشت 10 آبان، پنج ژنوتيپ بهاره M-81-13، بهار، پيشتاز، كوير و مرودشت، و رقم بينابين الوند به ترتيب با عملكرد دانه 10433، 10146، 10040، 9843، 9822 و 9813 كيلوگرم در هكتار برتر از ژنوتيپ­هاي ديگر بودند و براي كشت در مناطق معتدل استان مي توان آنها را توصيه كرد. كاهش تعداد سنبله بارور و وزن هزاردانه، مهم ترين اجزاي عملكرد در واكنش به تاخير كاشت بودند. براساس نتايج به­دست آمده، 10 آبان تاريخ كاشت بهينه در منطقه توصيه مي شود.