تاثير تغذيه برگي سيليكون بر عملكرد و برخي خصوصيات فيزيوشيميايي رازيانه تحت شرايط كم آبياري

در اين مطالعه، تاثير تنش خشكي و محلول پاشي سطوح مختلف سيليكون بر عملكرد دانه، مقدار اسانس و خصوصيات فيزيوشيميايي گياه رازيانه ارزيابي شد. طرح آزمايش به صورت اسپليت پلات در قالب طرح پايه بلوك هاي كامل تصادفي با سه رژيم آبياري شامل آبياري در 100، 70 و 40 درصد ظرفيت مزرعه به عنوان فاكتور اصلي و محلول پاشي سيليكون در پنج سطح (صفر، 5/2، 5، 5/7 و 10 ميلي مولار) به عنوان عامل فرعي بود كه در سه تكرار اجرا شد. اين مطالعه در سال 1393 و در مزرعه تحقيقاتي دانشكده كشاورزي دانشگاه زابل انجام گرفت. بيشترين درصد (4/2 درصد) و عملكرد اسانس رازيانه (6/20 ليتر در هكتار) از محلول پاشي 5/7 ميلي مولار سيليكون در شرايط آبياري 70 درصد ظرفيت زراعي به دست آمد. كم آبياري سبب كاهش معنادار مقدار كلروفيل، كاروتنوئيدها و محتواي نسبي آب برگ شد، ولي مقدار نشت الكتروليتي در شرايط خشكي نسبت به تيمار شاهد افزايش دو برابري نشان داد.تيمار 5/7 ميلي مولار سيليكون در شرايط تنش، محتواي نسبي آب برگ، مقدار كلروفيل، آنتوسيانين، پرولين و قندهاي محلول را به ترتيب 38، 30، 38، 12 و 22 درصد افزايش و نشت الكتروليتي را 28 درصد نسبت به تيمار شاهد كاهش داد. نتايج نشان داد محلول پاشي سيليكون از طريق افزايش رنگيزه هاي فتوسنتزي و اسموليت هاي محلول، همچنين محافظت در برابر خسارت نشت الكتروليتي توانايي گياه رازيانه را در پاسخ به تنش خشكي بهبود بخشيد و از اين طريق، عملكرد دانه را در شرايط تنش شديد 61 درصد افزايش داد.