اثر شدت برداشت بر توليد چهارگونه مرتعي

با توجه به روند سير قهقرايي مراتع، بسياري از گونه هاي بومي در شرايط آسيب پذير و حتي در معرض خطر نابودي قرار گرفتن اند. بنابراين حفظ و تكثير گونه هاي مرغوب بومي مراتع و شناخت ويژگي هاي مقاومت به چرا و خشكي و توان توليد آن ها، بسيار سودمند است. به منظوربررسي آثار حذف اندام هاي هوايي گونه هاي Astragalus caragana، Astragalus cyclophyllon، Astragalus podolobus و Medicago sativa بر روي توليد آنها، گونه هاي مذكور در گلدان هاي استوانه اي به ارتفاع 120 و قطر 20سانتي متر در شرايط گلخانه-كشت شدند. اهميت اين مطالعه استفاده از سه گونه گياهي از جنس گون است كه تاكنون از لحاظ شدت برداشت مورد آزمايش و بررسي قرار نگرفته اند. توليد گونه ها در سه سطح برداشت شامل يك بار در پايان فصل رويش، برداشت متوسط و برداشت زياد در چهار گونه مورد نظر با آزمايش فاكتوريل در قالب طرح كاملا تصادفي با 4 تكرار بررسي شد. نتايج نشان داد بين گونه، سطح برداشت و هم چنين آثار متقابل بين گونه و سطح برداشت در سطح يك درصد اختلاف معني دار وجود دارد. به طور كلي نتايج بررسي موجود بر روي چهار گونه مورد مطالعه نشان داد كه گونه هاي Medicago sativa و Astragalus caragana گونه هاي مقاوم به حذف شاخ و برگ بودند و مناسب ترين شدت برداشت براي اين دو گونه تقريبا 60 درصد از ارتفاع توصيه مي شود. اما گونه هاي Astragalus cyclophyllon و A. podolobus به شدت هاي برداشت اعمال شده در آزمايش حساسيت نشان دادند. لذا اين دو گونه به عنوان گونه هاي غيرمقاوم به برداشت در اولين سال رويش شناخته شدند .