بازدارنده هاي توسعه فناوري هاي اطلاعاتي و ارتباطي در مناطق روستايي استان گيلان

اين پژوهش در تلاش است تا به شناسايي عوامل بازدارنده­ي توسعه­ي ICT در مناطق روستايي گيلان بپردازد. رويكرد كلي تحقيق حاضر كيفي است كه به منظور تحليل داده­هاي كيفي از روش نظريه بنيادي بهره­گرفته شده است كه در آن تعداد 19 نفر از صاحب­نظران حوزه ICT از طريق روش نمونه­گيري نظري انتخاب شدند. داده­هاي پژوهش به روش مصاحبه نيمه­ ساختار­يافته جمع­آوري شده است و براي تحليل داده­ها با استفاده از نرم­افزار MAXQDA10كدگذاري باز انجام شد و مجموعه­اي از مفاهيم و مقوله­ها استخراج گرديد.سپس در مرحله كدگذاري محوري، پيوند ميان مقوله­ها با عناوين پديده، شرايط علي، شرايط زمينه­اي و مداخله­گر، راهبردهاي كنش/ برهم­كنش و پيامدها، در قالب پارادايم كدگذاري تعيين شد. در ادامه با كدگذاري انتخابي يكايك اجزاي پارادايم كدگذاري تشريح و سير داستان ترسيم شد كه براساس آن مهم­ترين عوامل بازدارنده­ي آن زيرساخت نامناسب، كمبود امكانات و اعتبارات دولتي، عدم آگاهي لازم از ICT، مهاجرت طبقه تحصيلكرده روستا به شهر و عدم وجود احساس نياز در روستاييان است.