بحران كم‌آبي و گسست در امنيت ملي

پس از پايان جنگ سرد و پس از فروپاشي اتحاد جماهير شوروي يك مساله بر همگان روشن شد و آن اين‌كه امنيت، تنها در بعد نظامي خلاصه نمي‌شود. در اين‌جا انديش‌مندان به باز تعريفي از امنيت و ابعاد آن پرداختند. يكي از ابعاد امنيت در شكل جديد، مربوط به مباحث زيست‌محيطي است. محيط‌‌زيست داراي شاخه ها و ابعاد گوناگوني است. شامل: خاك، جنگل، هوا و غيره. از جمله اين ابعاد كه به‌عنوان مشكل نوين بشريت و زمينه‌ساز جنگ‌هاي آينده از آن نام برده مي‌شود، "منابع آب" است. آب و منابع آبي را مي‌توان مهم‌ترين عامل در شكل‌گيري جوامع بشري و بقاي آن‌ها دانست، حال مساله اساسي آن است كه در زمان حاضر، با توجه به افزايش سريع جمعيت و نيازهاي اين جمعيت به منابع آب شيرين، رشد كشاورزي براي تامين نيازهاي اين جمعيت، پديده شهرنشيني و هم‌چنين مديريت ناصحيح منابع آب، به ما متذكر مي‌شود كه بايد سعي در ارايه الگويي مناسب در جهت حفظ اين ماده حياتي براي زندگي بهينه نسل كنوني و امانت‌داري از آن به‌منظور واگذاري به نسل‌هاي بعد داشته باشيم. بحران آب در جهان امروز به هر دليلي كه باشد، يك ويژگي دارد و آن اين‌كه آب صرفاً يك كالاي اقتصادي براي رفع نيازهاي روزمره نيست و مي‌تواند شكل امنيتي به خود بگيرد، موجبات تاثير بر جوامع را فراهم گردانيده، در سطح منطقه بروز آشوب و در نهايت جنگ را در پي داشته و در سطح جهاني هم موجبات مرگ انسان‌هاي بسياري را فراهم آورد.