بازتاب نظم و امنيت اجتماعي درمتون ادب فارسي از ابتدا تا سده هشتم هجري (موجبات و عوامل ايجابي ـ مثبت

Reflection of Social Discipline and Security in Farsi Literature Prose from First until the Eighth Century (Causes and Positive Factors)

پژوهش پيش رو در برگيرنده مسايل مربوط به نظم و امنيت اجتماعي و بازتاب آن در مهمترين متون نثر ادب فارسي از ابتدا تا سده هشتم هجري است. اهميت و ضرورت پژوهش حاضر در اين است كه جاي آن در مطالعات و پژوهش‌هاي ادبي موجود تاكنون خالي بوده است. هدف از اين تحقيق آن است كه روشن شود، نظم و امنيت اجتماعي در متون ادب فارسي اين دوره از چه اهميتي برخوردار و بازتاب آن چگونه بوده است. اين پژوهش از نظر هدف، كاربردي و از نظر ماهيت روش، توصيفي بوده كه با استفاده از روش آميخته (كيفي ـ كمي) و تحليل محتوا، دلايل و عوامل ايجابي (مثبت) نظم وامنيت اجتماعي از ميان 59 كتاب و منبع اصلي شناسايي و مورد بررسي قرار گرفته است. بر اساس نتايج پژوهش، از ميان 44 واژه اساسي با 1925 مورد فراواني: سلطان ـ پادشاه (حاكميت) با 429 فراواني(53/30درصد)، شريعت ـ دينداري با 244 فراواني (36/17)، شكر با 149 فراواني (65/10)، عدل و عدالت با 144 فراواني (24/10)، ايمني ـ امان ـ امنيت با 87 فراواني(19/6)، فرمانده ـ فرمانبرداري با 67 فراواني (77/4)، علم ـ علما ـ دانش با 66 فراواني(70/4)، خدمت ـ راحترساني با 62 مورد(41/4)، سلامت ـ عافيت ـ صحت با 55 مورد (91/3) و نعمت و وزير هركدام با 51 فراواني(63/3) در رتبه‌هاي اول تا يازدهم بيشترين فراواني و حايز اهميت قرار دارند.