مدلسازي الگوي بهينه جنگلكاري شهري با رويكرد كاهش مصرف انرژي در ساختمان

جنگل­هاي شهري مزاياي زيست­محيطي و اقتصادي فراواني را براي شهرها فراهم مي­كنند. از جمله اين مزايا كاهش حرارت محيط داخلي توسط سايه­اندازي بر روي ساختمان­ها، جذب نور خورشيد، كاهش نور فرابنفش، خنك كردن هوا و كاهش سرعت باد است. در بررسي حاضر، الگوهاي مختلف درختكاري به­صورت كمربند سبز در اطراف ساختمان اداري (شبيه­سازي­شده ساختمان راه آهن تهران) با رويكرد كاهش مصرف انرژي بررسي شده است. بدين منظور درختكاري در فاصله 5 و 10 متر از ساختمان به­صورت يك و دواشكوبه مد نظر قرار گرفت. در اين بررسي از نرم­افزار ديزاين بيلدر براي مدلسازي استفاده شد. خصوصيات كمي گونه­هاي كاج تهران و طاووسي شامل قطر تاج، ارتفاع و قطر برابرسينه درخت اندازه­گيري شد و براي مدلسازي درخت در نرم­افزار به­كار رفت. براي اعتبارسنجي نرم افزار در شبيه­سازي شرايط واقعي، ابتدا ساختمان راه آهن تهران در نرم­افزار ديزاين بيلدر شبيه­سازي شد و سپس نمودار­­هاي دما و رطوبت نسبي ثبت­شده از ساختمان شبيه­سازي­شده و اطلاعات واقعي ثبت­شده به­وسيله حسگر حرارتي و رطوبتي با يكديگر مقايسه شد. نتايج نشان داد كه بين مدل­هاي مختلف درختكاري و در هر دو حالت يك و دو­اشكوبه، اختلاف معني­داري از نظر مصرف انرژي در ساختمان وجود دارد. درختكاري به­طور همزمان در همه جهت­هاي اطراف ساختمان نسبت به مدل­هاي يك­جهته كمترين مصرف انرژي را نشان داد. در بين مدل­هاي يك­طرفه، درختكاري در جهت غربي ساختمان مناسب­تر بود، در­حالي­كه درختكاري در جهت جنوبي ساختمان موجب كاهش مصرف انرژي نشد. از نظر كاهش مصرف انرژي در همه مدل­ها و در هر دو فاصله 5 و 10 متري از ديوار، درختكاري دو­اشكوبه نسبت به يك­اشكوبه بهتر بود. نتايج مدلسازي نشان داد كه بين فاصله درختكاري از ساختمان و مصرف انرژي همبستگي مثبت وجود دارد.