بررسي علل هيدروژئومورفولوژيكي تشكيل الگوهاي چندضلعي در شق هاي دشت يزد-اردكان

الگوي مكانيِ پوشش گياهي به نحوه استقرار گياهان در عرصه طبيعت اطلاق مي شود و يا نحوه فيزيكيِ ترتيب قرار گرفتن گياهان، در هر مقياسي، تحت عنوان الگوي مكاني تعريف مي شود. تشكيل الگوي پوشش گياهي شيوه اي است كه توسط آن پوشش گياهي در مقابل كمبود آب مقاومت مي كند. يكي از انواع جالب توجه الگوهاي پوشش گياهي تشكيل شده در دشت يزد-اردكان الگوي پوشش گياهي چندضلعي است. در اين تحقيق براي اولين بار به بررسي علل هيدروژئومورفولوژيكي توسعه و گسترش اين الگوي پوشش گياهي نادر در رخساره ژئومورفولوژي شق در بخشي از اين دشت پرداخته مي شود. در اين مقاله مدل مفهومي گسترش پوشش گياهي در شق ارائه شده است. همچنين از ميان عوامل فيزيكوشيميايي نمونه خاك هاي بررسي شده(داخل شق و نمونه هاي شاهد)، شوري، درصد شن، درصد سيلت و رطوبت اختلاف معني داري دارند. نتايج اين تحقيق نشان داد كه مهيا شدن بستر مناسب(ايجاد شق همراه با شكسته شدن سخت لايه، ذخير خاك و بذر مناسب) براي رشد تاغ تنها عامل تعيين كننده براي ايجاد توسعه پوشش گياهي نيست، بلكه براي ايجاد اين الگوي پوشش گياهي خاص عامل محرك(كه در اينجا افت سطح سفره آب زيرزميني همراه با شوك اكوسيستمي است) نيز لازم است.