اثرات اسانس هاي گياهي، نانو ذرات نقره و برخي تركيبات شيميايي بر ماندگاري گل بريدني گلايول (Gladiolus grandiflora L.)

در اين پژوهش با هدف بهبود ماندگاري گل و حفظ كيفيت ظاهري گل شاخه بريدني گلايول رقم وايت (Gladiolus grandiflora cv. White) اثر اسانس هاي تيمول و آويشن شيراز در غلظت هاي 50 و 100 ميلي گرم در ليتر و نانو ذرات نقره در غلظت هاي 3 و 5 ميلي گرم در ليتر، 8- هيدروكسي كوئينولين سولفات در غلظت هاي 300 و 400 ميلي گرم در ليتر به همراه ساكارز 3درصد و تيمارهاي آب مقطر، اتانول 500 ميلي گرم در ليتر و ساكارز 3درصد به منزله تيمارهاي شاهد بررسي شد. گل ها به مدت 24 ساعت با محلول هاي ذكر شده تيمار كوتاه مدت شدند. در اين پژوهش صفات متعددي از جمله: ماندگاري گل، تعداد باكتري، ميزان كلروفيل، پراكسيداسيون ليپيدها، ميزان پروتئين، فعاليت آنزيم هاي پراكسيداز و كاتالاز اندازه گيري شد. نتايج نشان داد كه بين اسانس هاي گياهي تيمارهاي 100 ميلي گرم در ليتر آويشن شيراز و 100 ميلي گرم در ليتر اسانس تيمول بيشترين تاثير را بر ماندگاري گل ها به ترتيب با 6/13 و 8/12 روز نشان دادند. در تيمارهاي شيميايي 8- هيدروكسي كوئينولين سولفات در غلظت 300 ميلي گرم در ليتر و نانوذرات نقره در غلظت 3 ميلي گرم در ليتر نيز ماندگاري گل به ترتيب با 4/17 و 8/14 روز افزايش يافت. همچنين تيمارهاي اسانس آويشن شيراز و تيمول در سطح 50 ميلي گرم در ليتر تاثير معناداري بر ماندگاري گل نداشتند. در تيمارهاي ذكر شده ميزان پروتئين و كلروفيل نسبت به ساير تيمارها بيشتر بود. ميزان پراكسيداسيون ليپيدها، فعاليت آنزيم پراكسيداز و كاتالاز و تعداد باكتري در گل هاي تيمار شده با اسانس هاي آويشن شيراز و تيمول 100 ميلي گرم در ليتر و تيمارهاي 8- هيدروكسي كوئينولين سولفات 300 و 400 ميلي گرم در ليتر و نانوذرات نقره 3 و 5 ميلي گرم در ليتر نسبت به تيمار شاهد (آب مقطر) كمتر بود. اسانس هاي گياهي و تيمارهاي شيميايي به همراه ساكارز سبب افزايش ماندگاري و حفظ كيفيت گل هاي شاخه بريدني گلايول رقم وايت شدند.