بررسي رابطه ميان عوامل اجتماعي- فرهنگي و ارتكاب به جرم در بين مراجعه‌كنندگان به مراجع قضايي شهر اصفهان

زمينه و هدف: جرم، فعل يا ترك فعلي است كه بر خلاف اخلاق حسنه و نظم اخلاقي انجام مي‌شود، اما بايد توجه داشت كه شرط اصلي در تحقق جرم، فقط ارتكاب عمل بر خلاف نظم اخلاقي و نظم اجتماعي نيست، بلكه يك پديده جزايي، عمل ضد اجتماعي است كه در قانون جزا براي آن مجازات پيش‌بيني شده است. در اين پژوهش رابطه عوامل خانواده، آداب و رسوم، آموزش و پرورش، دوستان و همالان و آموزه‌هاي ديني با ارتكاب جرم در پنج فرضيه بررسي شد. روش‌شناسي: روش پژوهش اين تحقيق، توصيفي از نوع همبستگي بوده و جامعه آماري آن شامل كليه مراجعه‌كنندگان به شعب شوراي حل اختلاف شهر اصفهان طي شش ماه (شامل 2000 نفر) مي‌باشد. 220 نمونه مورد مطالعه با روش نمونه‌گيري تصادفي طبقه‌اي از ميان جامعه آماري انتخاب شدند. براي جمع‌آوري داده‌هاي پژوهش از دو پرسش‌نامه به‌منظور بررسي عوامل اجتماعي- فرهنگي در ارتكاب جرم و ميزان ارتكاب جرم استفاده شد كه پايايي هر دو پرسش‌نامه با استفاده از روش ضريب آلفاي كرونباخ به ترتيب به ميزان 0.84 و 0.99 محاسبه برآورد گرديد. يافته‌ها: يافته‌هاي اين پژوهش نشان مي‌دهد كه هر يك از عوامل؛ اجتماعي- فرهنگي، خانواده، آداب و رسوم، آموزش و پرورش، دوستان و همالان و آموزه‌هاي ديني در سطح 0.05>p رابطه معناداري را با ارتكاب جرم نشان مي‌دهد.