ارزيابي مدل ماكسول عمومي به منظور بررسي رفتار تنش آسايي گوشت مرغ تحت رژيم هاي غذايي گوناگون

بررسي واكنش يك ماده غذايي با اعمال نيروهايي همانند بريدن، جويدن، فشردن، و كشيدن درحقيقت ارزيابي بافت آن ماده است و به خصوصيات رئولوژيكي آن بستگي دارد. در اين مطالعه، رفتار تنش آسايي قسمت هاي گوناگون گوشت مرغ با رژيم هاي غذايي گوناگون براساس مدل ماكسول عمومي بررسي شد. تيمارهاي تغذيه اي كه مرغ ها از آنها تغذيه كردند مشتمل بر: 1. شاهد (بدون افزودني)، 2. با افزودني آنتي بيوتيك به ميزان ppm650، 3. با افزودني سرخارگل (Echinacea purpurea L.) به ميزان 2درصد است. آزمون تنش آسايي در دماي اتاق روي نمونه هاي گوشت سينه و ران انجام شد. براي بررسي رفتار ويسكوالاستيك نمونه ها، زمان هاي رهايش براساس مدل ماكسول عمومي محاسبه و مقايسه شد. نتايج نشان مي دهد كه مدل پيشنهادي به طور رضايت بخشي متناسب با داده هاي تجربي است و با افزودن آنتي بيوتيك و سرخارگل تغييراتي در ضرايب فنر مدل ماكسول عمومي اتفاق مي افتد. افرون بر اين، تفاوت فراواني بين زمان تنش آسايي نمونه هاي گوناگون با رژيم هاي تغذيه اي گوناگون مشاهده شد.