مقايسه روش هاي مختلف مدل سازي مولفه فروكش هيدروگراف جريان كل

زماني كه ورودي حوضه، تبخير و تعرق و برداشت از آب هاي زيرزميني ناچيز باشد، منحني خشكيدگي رابطه ذخيره-خروجي را براي حوضه بيان مي كند. شناخت اين رابطه مي تواند در مسائلي از قبيل پيش بيني جريان هاي كمينه، مديريت و تصميم گيري منابع آب، كاليبره كردن مدل هاي هيدرولوژيكي و غيره مفيد باشد. بدين منظور در اين تحقيق اقدام به مدل سازي شاخه خشكيدگي در سه رودخانه جاجرود، طالقان و خرم دره شد. در ابتدا با بررسي هيدروگرف هاي سالانه در هر يك از حوضه­ها اقدام به جداسازي شاخه خشكيدگي شد. سپس با انجام پيش پردازش هاي لازم هر يك از شاخه­هاي خشكيدگي آماده برازش مدل هاي مختلف شدند. براي هر يك از شاخه هاي خشكيدگي هشت مدل مختلف برازش داده شد. نتايج نشان داد كه در دو رودخانه جاجرود و طالقان روش بارنز و بعد از آن روش­هاي با مخرن غيرخطي شامل دراگ، كوتانگ و ويتنبرگ عملكرد بهتري نسبت به روش­هاي ديگر داشته اند و در رودخانه خرم دره روش­هاي، هورتن، بارنز و دراگ به ترتيب عملكرد بهتري نسبت به ساير روش ها داشته اند. مقادير متوسط K روش بارنز براي سه خط برازش داده شده در رودخانه جاجرود، برابر با 0.97، 0.975 و 0.99، در رود طالقان برابر با 0.967، 0.974 و 0.987 و در رودخانه خرم دره برابر 0.931، 0.945 و 0.972 به دست آمدند.