قابليت رسوب دهي واحدهاي زمين شناسي حوزه آبخيز قره كهريز

به­ منظور بررسي و مقايسه تاثير واحد­هاي­ زمين شناسي در ميزان رسوب­دهي حوزه آبخيز قره كهريز شهرستان اراك ابتدا با تلفيق نقشه ­هاي پايه شامل تيپ اراضي، زمين شناسي، شيب و پوشش گياهي، نقشه واحدهاي كاري تعيين شد. سپس از طريق مدل MUSLE ميزان رسوب­دهي سيلابي در هر يك از واحدهاي همگن برآورد شد. در راستاي اهداف تحقيق واحد­هايي كه­ از نظر مساحت گسترش زيادي در منطقه داشت و همچنين، از نظر كاربري اراضي­، شيب و پوشش گياهي تقريبا يكسان بوده و تنها تفاوت آن ها مربوط به جنس سازندهاي زمين شناسي بود، انتخاب شدند. نتايج تحقيق نشان مي دهد،­ بيشترين رسوب­ دهي را تركيبي از واحد­هاي­ مارني و آهكي منطقه به خود اختصاص داده است. ميانگين رسوب دهي در زمان سيلاب هاي منفرد در اين واحد حدود 13.34 تن در هكتار برآورد مي­شود. كمترين ميزان رسوب دهي مربوط به واحد JS است كه متشكل از ماسه سنگ هاي ژوراسيك بوده كه ميزان رسوب دهي آن در حدود 0.20 تن در هكتار برآورد مي­شود.