عوامل فرهنگي مؤثر بر تحرك اجتماعي مردان ۳۵ تا ۶۴ ساله شهر تهران

A Study of Cultural Factors Influencing Social Mobility

تحرك اجتماعي به جابه‌جايي افراد و گروه‌ها در طبقات اجتماعي يا مراتب شغلي مختلف اطلاق مي‌گردد. در پژوهش حاضر، تأثير عوامل فرهنگي به ويژه اخلاق كار و سرمايه فرهنگي بر تحرك اجتماعي درون‌نسلي و بين‌نسلي مورد بررسي قرار گرفته است. 7/32 درصد از نمونه‌هاي پژوهش، تحرك صعودي درون‌نسلي و 8/5 درصد تحرك نزولي داشته و ۶۰ درصد نيز فاقد تحرك بوده‌اند. همچنين 83/49 درصد، تحرك صعودي بين‌نسلي و 1/22 درصد تحرك نزولي داشته و ۲۸ درصد نيز فاقد تحرك بوده‌اند. بر اساس نتايج پژوهش حاضر، تحرك بين‌نسلي، شايع‌تر از تحرك درون‌نسلي است. ضريب تعيين تحرك بين‌نسلي، بيش از 69 درصد و تحرك درون‌نسلي بيش از 15 درصد و در هر دو معني‌دار است. در بين متغيرهاي سرمايه اقتصادي خانواده، سرمايه فرهنگي خانواده، سرمايه فرهنگي و اخلاق كار، اول اخلاق كار و پس از آن سرمايه فرهنگي، تأثير مستقيمي در تحرك اجتماعي دارند.

Social mobility is defined as the displacement of individuals and groups between social classes or different occupation status. In this study, the impact of cultural factors, especially the work ethic and cultural capital on social mobility within a generation and between generations was investigated. Our finding indicates that 32.7 % of men of 35 to 64 years old in Tehran, have experienced upward mobility, 60 % have stayed the same and 5.8% of respondents have experienced downward mobility. In addition, 49.83% of respondents had Intergeneration upward mobility. Downward Intergeneration mobility includes 22.1%, of respondents and 28% of them did not mention any mobility between two generations. Adjusted R Square in intergenerational mobility Regression is more than 69% and in Intrageneration model is over 15% and both of them are statistically significant. Among the variables of the research conceptual model: 1 family economic capital ,2 family cultural capital ,3 Respondents cultural capital and 4 work ethics, first work ethics and then cultural capital had more direct effect in path analysis of social mobility.