نقش شناخت معمار از كاربر در هويت بخشي به طرح هاي مسكن روستايي (بررسي موردي: معماري روستايي ايلام)

در اين نوشتار ابتد ا به شناخت و بررسي تناقض هاي به وجود آمد ه ناشي از تفاوت ذهنيت طراح و كاربر در مسكن روستايي پرد اخته شد ه كه متوليان حوزه معماري براي روستاييان طراحي و اجرا كرد ه اند. در اين كار ابتد ا با رجوع به ادبيات موضوع به طور عام در جهان و به طور خاص در روستاهاي ايران در قالب مصد اق هاي واقعي، تناقض هاي مذكور مورد بررسي اجمالي واقع شد ه و در اد امه روشي براي نزد يك كردن ذهنيات كاربر و طراح در مورد محيط مطلوب براساس پژوهش عملي پيشنهاد شد ه است. اين روش در محيط روستايي ايلام اجرا و نتايج آن ارائه گرد يد ه است. براساس يك مد ل سه محوري (با محورهاي زمان تجربه، تجربه انسان، تجربه كنند ه) از عوامل هويت بخش، چارچوب مطالعه در 32 جزء، معين شد ه و براي بررسي هر يك از اين اجزاء سه حالت در نظر گرفته شد ه است: اول، عوامل مطلق كالبد ي؛ دوم، عوامل شكل گرفته ميان كالبد و زمينه اجتماعي-رفتاري؛ و سوم، عوامل مطلق اجتماعي-رفتاري كه حالت سوم به صورت خاطره جمعي با كالبد نسبت پيد ا مي كند. يك حالت از روند مورد بحث در تغييرات انجام شد ه توسط كاربران در مسكن مهندسي ساز روستايي مطالعه گرد يد ه و عوامل هويت بخش از آن استخراج و معرفي شد ه است. ابعاد پنجره و موقعيت استقرار آن نسبت به كف و سقف از نمونه هاي عوامل هويتي كشف شد ه است.