مدل سازي كمينه دمايي شرق استان كرمانشاه

كاربرد وسيع اطلاعات دمايي در زندگي انسان سبب شده است كه مطالعه نوسان، تغيير و پيش بيني دمايي در درازمدت مورد توجه جغرافيدانان و به ويژه اقليم شناسان قرار گيرد. در اين پژوهش، با استفاده از داده هاي كمينه دمايي ماهانه و سالانه ايستگاه هاي سينوپتيك كرمانشاه و كنگاور در فاصله زماني ژانويه 1988 تا دسامبر 2010 و نيز با بهره گيري از مدل آريما، تغييرات زماني كمينه دماي هواي شرق استان كرمانشاه مورد بررسي قرار گرفت. روند داده هاي سالانه دو ايستگاه مورد مطالعه را با استفاده از تحليل من كندال بررسي نموده كه در هر دو ايستگاه كرمانشاه و كنگاور داده ها از روندي مشخص برخوردار بوده و نمودارهاي جهش يا uiʹʹ نيز روند تغييرات كمينه دمايي را رو به افزايش نشان مي دهند. بررسي تفاضل نمودارهاي خود همبستگي (ACF) كه جهت تشخيص مرتبه ميانگين متحرك مدل­هاي فصلي استفاده مي­شود و نمودارهاي خود همبستگي جزئي (PACF) در ايستگاه كرمانشاه مدل فصلي (1، 1، 4) (0، 1، 1) ARIMA و براي ايستگاه كنگاور مدل فصلي(1، 1، 3) (0، 1، 1) ARIMA جهت برازش و مدل سازي نشان داده مي­شود، نتايج حاصل از تحليل و مدل­سازي دماي ماهانه­ ايستگاه هاي مورد مطالعه با استفاده از مدل آريما و پيش بيني كمينه دماي ماهانه تا سال 2016 نشان داد كه كمينه دمايي دو ايستگاه سينوپتيك كرمانشاه و كنگاور از يك مدل نهايي (1، 0، 1) (0،0، 1) ARIMA و در واقع از يك روند متشابه در تغييرات كمينه دمايي برخوردار مي باشند كه با روندي نسبتاً ملايم در حال افزايش مي باشد.