ارزيابي تاثير تغيير كاربري اراضي بر ويژگي هاي هيدرولوژيك حوزه آبخيز كسيليان

تغيير كاربري اراضي يكي از چالش­هاي عمده در قرن بيست و يكم مطرح خواهد بود و برخي حتي اعتقاد دارند كه آثار آن نسبت به پديده تغيير اقليم بيش­تر است. تغيير كاربري اراضي بر توليد رواناب و ساير مولفه­هاي هيدرولوژيك مثل گيرش، نفوذ و شدت سيل­خيزي اثر مي­گذارد. هدف از اين تحقيق بررسي آثار هيدرولوژيك تغيير كاربري اراضي طي 30 سال اخير در حوزه كسيليان به مساحت 8/343 كيلومتر مربع مي­باشد. در اين تحقيق از تصاوير سنجنده­هاي MSS، ETM+ و LISSIII به ترتيب مربوط به سال­هاي 1356، 1380 و 1386 براي ارزيابي تغييرات كاربري اراضي حوزه استفاده گرديد. نتايج نشان مي­دهد طي اين دوره 9/251 هكتار از سطح جنگل هاي منطقه كاسته شده و براي ارزيابي اثر اين تغييرات بر ويژگي­هاي هيدرولوژيك حوزه از مدل HEC-HMS استفاده گرديد. پس از واسنجي و اعتباريابي مدل براي دوره­هاي 1356، 1380 و 1386 مشخص شد كه طي اين دوره 30 ساله 2/11 مترمكعب برثانيه به دبي اوج و 8/98 مترمكعب به حجم رواناب افزوده شده، كه نشان­دهنده تاثير كاهش اراضي جنگلي و افزايش مراتع بر دبي اوج و حجم رواناب حوزه است. بنابراين، تغييرات اندك روي كاربري منطقه باعث تغييرات محسوس بر دبي اوج و حجم رواناب حوزه كسيليان گرديد.