نقش ارزش هاي اخلاقي در بهبود عملكرد كاركنان با تاكيد بر معنويت محيط كار

زمينه: جست وجوي راه هايي براي افزايش كارايي و به كارگيري حداكثر توانايي هاي كاركنان در جهت تحقق هدف هاي سازماني يكي از موضوعات و دغدغه­هاي هميشگي مديران و صاحب­نظران علم مديريت بوده است. هدف اين پژوهش، تبيين چارچوب علمي و كاربردي براي بهبود عملكرد كاركنان دانشگاه تبريز مبتني بر معنويت محيط كاري است. روش: پژوهش حاضر ازلحاظ هدف، كاربردي و ازلحاظ نحوه گردآوري داده­ها از نوع پژوهش هاي توصيفي - همبستگي است. جامعه آماري اين پژوهش شامل كاركنان دانشگاه تبريز به تعداد 820 نفر است؛ كه با استفاده از فرمول كوكران، در سطح اطمينان 95 درصد، 260 پرسشنامه به روش نمونه­گيري تصادفي ساده گردآوري شد. براي جمع آوري اطلاعات از پرسشنامه­ استفاده شده است و داده­ها با استفاده از روش مدل­سازي معادلات ساختاري مورد تجزيه وتحليل قرار گرفت. يافته­ها: يافته­ها نشان داد، معنويت محيط كاري با ضريب استاندارد 75/0 و معناداري 69/5 با عملكرد رفتاري و نيز با ضريب استاندارد 21/0 و معناداري 30/2 با عملكرد فرايندي رابطه دارد. نتيجه ­گيري: نتايج نشان مي­دهد معنويت محيط كاري نقش مثبتي در بهبود عملكرد كاركنان دانشگاه تبريز ايفا مي­كند.