بررسي ارزش زيستگاهي مناطق چهارگانه حفاظتي از ديدگاه پهنه بندي فرسايش بادي در استان يزد

با توجه به حساسيت زيستگاه­هاي بياباني، به منظور مديريت بهينه اين عرصه­ها لازم است كليه عوامل موثر در وضعيت زيستگاهي مورد بررسي قرار گيرد. از اين رو، در اين پژوهش رابطه بين فرسايش بادي به عنوان پديده غالب اقليمي – انساني مناطق بياباني، با وضعيت زيستگاه هاي تحت حفاظت در استان يزد، مد نظر قرار گرفت. با ارزيابي نرخ فرسايش بادي در چنين نواحي مي­توان ظرفيت محيط را به منظور تدارك شرايط بهينه براي گونه­هاي حيواني برآورد كرد. تحقيق انجام شده طي دو بخش به انجام رسيد. بخش اول، كاربرد نقشه هم­فرسا و نقشه مناطق تحت حفاظت به منظور تعيين اراضي تحت تاثير در هر منطقه و بخش دوم تعيين ارزش تقريبي زيستگاه­هاي تحت حفاظت بر مبناي سه عامل متغير غذا، آب و امنيت بوده است. در نهايت همبستگي مابين ارزش هر زيستگاه با وسعت اراضي تحت فرسايش هر زيستگاه تعيين شد. نتايج حاصله بيان­گر اين موضوع بود كه بين اين دو متغيير همبستگي معني دار، قوي و معكوس (87/0-r=) وجود دارد. به اين معني كه عوامل موثر در افزايش ميزان فرسايش بادي بر كيفيت زيستگاه حفاظتي موثر بوده و متناسب با افزايش وسعت مناطق تحت تاثير از ارزش زيستگاهي كاسته مي­شود.