ارزيابي شاخص هاي گردشگري پايدار روستايي از منظر جامعه محلي و گردشگران (مطالعه موردي: شهرستان نير)

گردشگري روستايي بواسطه پيوندها و تعاملاتي كه با محيط زيست و جاذبه­هاي طبيعي و جوامع محلي بر قرار مي­كند، پيامدهاي قابل توجهي در ابعاد مثبت و منفي از خود در محيط­هاي انساني و طبيعي بر جاي مي­گذارد. از جمله اين پيامدها، تاثيرات رواج گردشگري بر پايداري جوامع محلي است، پيامدي كه اگر چه ظواهر آن تا حدودي مشخص است چارچوب­هاي روش­شناختي محدودي در اين حوزه ارائه شده است. مناطق روستايي شهرستان نير به دليل موقعيت نسبي و شرايط مساعد جغرافيايي در سال­هاي اخير گردشگران زيادي را جذب نموده و اين امر پيامدهايي را در ابعاد اقتصادي، اجتماعي و زيست­محيطي در اين روستاها ايجاد كرده است. هدف اين پژوهش سنجش تاثيرات فعاليت­هاي گردشگري بر شاخص­هاي توسعه پايدار جامعه مورد مطالعه مي­باشد. اين پژوهش بنيادي- اكتشافي بوده و تجزيه و تحليل داده­ها با روش­هاي توصيفي- تحليلي انجام پذيرفته است. داده­هاي مورد نياز در اين پژوهش با استفاده از فيش برداري و پرسشنامه گردآوري شده­اند. به منظور تحليل جامع وضعيت شاخص­ها، داده­هاي مورد نياز از طريق دو گروه متفاوت جامعه محلي وگردشگران گردآوري شده است. محدوده مورد مطالعه چهار روستاي هدف گردشگري شهرستان نير (1553 نفر) است. حجم جامعه نمونه با استفاده از فرمول كوكران 155 نفر برآورد گرديد. كه به صورت نسبي در بين گروه­هاي هدف پخش شده است. به منظور تحليل موضوع، چارچوبي از 83 شاخص (اجتماعي، اقتصادي و زيست محيطي) به تفكيك جامعه محلي و گردشگران و متناسب با مدل سنجش پايداري پرسكات آلن تدوين و انتخاب شد. نتايج حاصل از مقايسه­ي نظرات بين جامعه محلي و گردشگران نشان مي­دهد كه تفاوت قابل توجهي بين نظرات گردشگران و جامعه محلي در ارتباط با شاخص­هاي پايداري وجود دارد به گونه­اي كه جامعه محلي شاخص­هاي گردشگري را پايدارتر از گردشگران ارزيابي مي­كنند. اما مجموعاً پايداري شاخص­هاي مورد مطالعه در محدوده اين تحقيق متوسط ارزيابي شده است.