ساختار فضايي شهر و احساس امنيت در بين زنان (مطالعه موردي: ورودي مترو تجريش و پايانه جنوب)

امنيت يكي از مهمترين مولفه هاي شهر اسلامي و تضمين كننده انسجام و پكيارچگي شهر است. در دو دهه اخير گفتمان قدرتمندي در زمينه فضاي عمومي شهري و نقش امنيت شهري به ويژه براي گروه هاي آسيب پذير همچون زنان و كودكان گسترش يافته و مناسب سازي فضاهاي شهري براي زنان بهعنوان يكي از مهمترين محورهاي مديريت شهري مورد توجه قرار گرفته است. در اين پژوهش ميزان احساس امنيت زنان از تردد در فضاي خارجي و داخلي ايستگاه هاي مترو تجريش و پايانه جنوب مورد بررسي قرار گرفته است. جمعيت نمونه اين مطالعه 375 نفر است. اطلاعات مورد نياز از طريق پرسشنامه جمع آوري و با استفاده از مدل معادلات ساختاري تحليل شده است. نتايج حاصل از مطالعه نشان مي دهد مشكلات كالبدي و وجود آسيب هاي اجتماعي در محدوده خارج از ايستگاه بر ميزان احساس امنيت اثر كاهنده داشته و امكانات امنيتي داخل ايستگاه موجب تقويت احساس امنيت ميشود. ولي خدمات ايستگاه تاثيرمعناداري بر احساس امنيت مسافران ندارد و بنابراين در توسعه فضاهاي شهري توجه به زيرساخت هاي بنيادين همچون تامين امنيت نقش مهمي دارد. توجه به ارتقاي كيفيت فضاي كالبدي خارج از ايستگاه ها و توسعه فضاهاي مناسبتر براي حضور خانواده ها و ايجاد فضاهاي قابل دفاع شهري از مهمترين راهكارهاي افزايش سطح امنيت مورد بحث است.