موانع احتمالي براي ايجاد يك پژوهش سازنده: اهميت نظارت بر ‌فعاليت‌هاي همكاران طرح

Potential Obstacles to Make a Productive Research

امروزه تحقيقات علوم پزشكي و توان‌بخشي به سمت مطالعات كاربردي مي‌رود كه تلاش مي‌كنند با پوشش حجم نمونه‌هاي بزرگ‌تر و تكرار ارزيابي‌ها در فواصل زماني تعيين شده، تاثير مداخلات درماني بر روند تغييرات پاسخ بيمار به درمان و مدت دوام اين پاسخ‌ها را به صورت دقيق‌تري مورد تحليل قرار دهند. انجام چنين مطالعاتي به طور طبيعي، مستلزم همكاري گروهي از محققان از زمان طراحي مطالعه تا جمع‌آوري داده‌ها، تحليل نتايج و انتشار گزارش است؛ پديده‌اي كه در كشور ما از طريق مشاركت دادن دانشجويان مقاطع پايين‌تر محقق مي‌گردد. به عبارت ديگر، در كنار افراد متخصص و مسلط به طرح پژوهش، افراد غير حرفه‌اي يا كم‌تجربه‌تر در جمع‌آوري مستندات و داده‌ها، آماده‌سازي داده‌ها جهت تحليل و حتي تنظيم دست‌نوشته اوليه به كار گرفته مي‌شوند. نتايج برخي مطالعات اخير نشان داده است كه واگذار كردن مصاحبه و جمع‌آوري داده‌ها به افراد غير حرفه‌اي يا بي‌تجربه، مي‌تواند منجر به ارايه ديدگاه‌هاي مازاد در مورد شركت كنندگان و در نهايت، افزايش ارزش مطالعه نهايي گردد (1). در كنار نتايج مثبت، اين سوال مطرح مي‌شود كه حضور اين افراد تا چه ميزان مي‌تواند بر دقت داده‌هاي جمع‌آوري شده و تحليل‌هاي انجام شده به ويژه در مطالعات توصيفي و كيفي موثر باشد؟

ندارد