تحليلي بر نقش دوسوتواني سازماني در ايجاد، رشد و موفقيت شركت‌هاي زايشي

دغدغه اصلي بسياري از سازمان‌هاي توليدي امروزي اين است كه نمي‌توانند در آن واحد كه به يك فعاليت مشغول هستند و به آن عادت كرده‌اند (به طور مثال بهره برداري از منابع و قابليت‌هاي موجود)، قابليت انجام كار يا فعاليت ديگري (به طور مثال كشف فرصت‌هاي جديد) را در خود ايجاد كنند. دستيابي به چنين تحولي دشوار است و نيازمند توجه جدي به ايجاد ظرفيت دو جانبه‌گرايي يا دوسوتواني سازماني در سازمان مي‌باشد. از سوي ديگر ايجاد، رشد و موفقيت شركت‌هاي زايشي (به عنوان يكي از روش‌هاي تجاري‌سازي) تحت تاثير قابليت‌هاي دوسوتواني سازمان مي‌باشد. بر اين اساس هدف از پژوهش حاضر بررسي نقش دوسوتواني در ايجاد، رشد و موفقيت شركت‌هاي زايشي است. در اين مقاله سعي شده كه به شكل تئوريك نقش توانمندي‌هاي شركت‌هاي زايشي در دو حوزه كشف فرصت‌هاي جديد و بهره برداري از فرصت‌هاي موجود بر موفقيت اين نوع از شركت‌ها مورد بررسي قرار گيرد. يافته‌هاي بدست آمده از پژوهش نشان مي‌دهد كه پنج دسته كاركردِ مبتني بر دوسوتواني سازمان‌هاي كوچك و متوسط بر موفقيت شركت‌هاي زايشي نقش دارند كه اين كاركردها شامل انطباق با سبك رهبري دوسوتوان، برون سپاري يكي از دو كاركرد اكتشاف يا بهره برداري، جذب كاركنان با هر دو مهارت، جذب كاركنان با جذب مديران با قابليت‌هاي متوازن، سوق دادن منابع به كل پروژه‌ها مي‌باشند.