تاثير اسل ، ساكارز و اسانس آويشن باغي (Thymus vulgaris) بر ماندگاري و كيفيت پس از برداشت گل شاخه بريدني مريم (Polianthes tuberosa L.)

در اين پژوهش كه باهدف بهبود كيفيت و افزايش ماندگاري پس از برداشت گل شاخه بريدني مريم رقم دابل انجام گرفت، تيمارهاي موردآزمايش شامل آب مقطر به­عنوان تيمار شاهد، اتانول 3درصد، ساكارز 5 درصد، اسانس آويشن باغي در سه سطح 50، 75 و 100 ميلي­گرم در ليتر، اسل در سه سطح 25، 50 و 75 ميلي­گرم در ليتر و براي شماري از شاخه­هاي گل نيز تيمار ضرباني با ساكارز 5درصد در 24 ساعت اول و قرار دادن شاخه­هاي گل­ تيمارشده با ساكارز در سه غلظت يادشده اسانس آويشن باغي و اسل، در 24 ساعت دوم بودند. نتايج مقايسه ميانگين­ها نشان داد تيمار گل­ها با غلظت­هاي 25، 50 و 75 ميلي­گرم در ليتر اسل، بيشترين تاثير را در به تاخير انداختن پيري گل­ها به ترتيب به مدت 33/7، 67/6 و 67/5 روز داشتند. در غلظت­هاي 75، 100 و 50 ميلي­گرم در ليتر اسانس آويشن باغي نيز ماندگاري به ترتيب 33/4، 67/3 و 33/3 روز افزايش يافت. در اين تيمارها وزن­تر نسبي، جذب آب، ميزان مواد جامد محلول، پروتئين و سبزينه (كلروفيل) نسبت به ديگر تيمارها بيشتر بود. ميزان پراكسيداسيون ليپيدها و فعاليت آنزيم­هاي كاتالاز و پراكسيداز در طي دوره پس از برداشت در گل­هاي تيمارشده با غلظت­هاي 25، 50 و 75 ميلي­گرم در ليتر اسل و غلظت­هاي 75، 100 و 50 ميلي­گرم در ليتر اسانس آويشن باغي نسبت به ديگر تيمارها كمتر بود. اسل و اسانس آويشن باغي به همراه ساكارز نيز سبب افزايش ماندگاري گل­هاي شاخه بريدني مريم رقم دابل شدند.