تاثير بسترهاي كشت و همزيستي قارچ ريشه هاي آربوسكولار بر رشد و استقرار پايه هاي سيب ريزازديادي شده MM106

ریزازدیادی یكی از روش‌های رایج افزایش كلون‌های سیب است. اما بقاء كم و رشد ضعیف این گیاهان پس از انتقال، استفادۀ گسترده از این روش را محدود می‌كند. میزان موفقیت این روش می‌تواند با استفاده از عامل‌های زیستی مانند همزیستی با قارچ­ریشۀ آربوسكولار افزایش یابد. در این پژوهش تأثیر همزیستی قارچ­ریشه و نوع بستر كشت بر رشد، استقرار بهتر پایه‌های سیب MM106 و كاهش تلفات گیاهان ریزازدیادی‌شده در مرحلۀ سازگاری بررسی شد. این پژوهش در شرایط گلخانه به صورت فاكتوریل با دو عامل قارچ ریشه در چهار سطح (Glomus inrtraradices، Glomus mosseae، G .mosseae + G. intraradices و شاهد) و بستر كشت در سه سطح (پیت‌ماس، پرلیت و مخلوطی از هر دو) در قالب طرح كامل تصادفی در چهار تكرار انجام شد. پس از پانزده هفته برخی ویژگی‌ها ارزیابی شد. نتایج نشان داد كه همزیستی با قارچ‌ریشه و به‌ویژه گونۀ Glomus inrtraradic ارتفاع، شمار برگ، وزن‌ تر و خشك ‌ریشه، سبزینگی و عناصر فسفر، روی و آهن را افزایش داد. به‌طوری‌كه ارتفاع و وزن تر ریشه در گیاهان تلقیح‌شده با Glomus inrtraradices به ترتیب 63/1 و 91/1 برابر نسبت به گیاهان شاهد افزایش داشت و نیز بیشترین میزان ویژگی‌های اندازه‌گیری‌شده (به‌جز سطح برگ) در همزیستی قارچ‌ریشه و بستر پیت‌‌ماس مشاهده شد.