بررسي ميزان شيوع بتالاكتامازهاي با طيف وسيع در ايزوله هاي سودوموناس آئروژينوزا جدا شده از بيماران بستري در بيمارستان هاي امام رضا(ع) و امام خميني (ره) كرمانشاه در سال 1392

زمينه: سودوموناس آئروژينوزا يكي از شايع ترين باكتري هاي گرم منفي عامل عفونت هاي بيمارستاني است. حضور ژن هاي بتالاكتاماز با طيف وسيع نقش مهمي در ايجاد مقاومت سويه هاي مولد اين آنزيم ها به آنتي بيوتيك هاي خانواده بتالاكتام دارد و ميزان مقاومت به اين آنتي بيوتيك ها به طور روزافزون در حال افزايش مي باشد. در اين مطالعه حساسيت آنتي بيوتيكي و فراواني بتالاكتامازهاي با طيف وسيع در سودوموناس آئروژينوزاهاي جدا شده از نمونه هاي باليني به روش فنوتيپي مورد بررسي قرار گرفت. روش ها: اين مطالعه بر روي 200 ايزوله سودوموناس آئروژينوزا جدا شده از نمونه هاي مختلف باليني بيمارستان هاي امام خميني (ره) و امام رضا (ع) كرمانشاه در سال 1392 انجام پذيرفت. نمونه ها طبق روش هاي استاندارد، كشت و شناسايي شده و تست حساسيت آنتي بيوتيكي نسبت به 14 عامل ضد ميكروبي طبق معيارهاي CLSI انجام پذيرفت. فراواني سويه هاي توليدكننده بتالاكتامازهاي وسيع الطيف با روش هاي Combined Disk Test (CDT) و(DDST) Double Disk Synergy Test تعيين گرديد. يافته ها: بيشترين و كمترين مقاومت به ترتيب در مقابل آنتي بيوتيك هاي سفپودوكسيم (100%) و پيپراسيلين-تازوباكتام (34%) مشاهده شد. با استفاده از روش هاي CDT و DDSTدر مجموع 41% سويه ها ESBL مثبت بودند. نتيجه گيري: با توجه به مقاومت بالاي سودوموناس آئروژينوزا نسبت به اكثر آنتي بيوتيك ها و شيوع رو به افزايش سويه هاي توليدكننده بتالاكتامازهاي با طيف وسيع ، به كارگيري معيارهاي كنترل عفونت، پرهيز از مصرف بي رويه آنتي بيوتيك ها و استفاده از پروتكل­هاي درماني مناسب بر اساس تعيين الگوي آنتي بيوگرام، امري ضروري مي باشد.