پيش بيني فعاليت بدني دانشجويان دختر بر اساس منابع حمايت اجتماعي ادراك شده

هدف اين پژوهش توصيفي، بررسي رابطه منابع حمايت اجتماعي و ميزان فعاليت بدني دانشجويان دختر بود. جامعه آماري 4029 دانشجوي دختر دانشگاه اراك در سال تحصيلي 1392 بودند كه از بين آنها 380 نفر به روش تصادفي انتخاب شدند. براي جمع آوري داده ها از پرسشنامه مشخصات جمعيت شناختي، پرسشنامه كوتاه فعاليت بدني بين المللي و مقياس حمايت اجتماعي چندبعدي استفاده شد. داده ها با نرم افزار SPSS-16 تجزيه و تحليل گرديد. نتايج تحليل رگرسيون نشان داد كه بين دو منبع حمايت اجتماعي (دوستان و ديگران) با فعاليت بدني رابطه مثبت معني داري وجود دارد كه رابطه حمايت دوستان نسبت به حمايت ديگران با فعاليت بدني، قوي تر بود (01/0P≤، 123/0 =r). براساس نتايج، حمايت اجتماعي دوستان فقط پيش بيني كننده فعاليت بدني دانشجويان دختر بود (05/0P≤) و بيش از 12درصد فعاليت بدني دانشجويان دختر را تبيين كرد.