مطالعه تطبيقي انسجام اجتماعي بين دو قوميت آذري و كرد (مورد مطالعه: شهرهاي سنندج و تبريز)

در مقاله حاضر تلاش كرده­ايم ميزان انسجام اجتماعي دو قوم آذري و كُرد را بررسي و تبيين كنيم. چارچوب نظري تحقيق مبتني بر نظريه پارسونز، بلاو و كارل­دوويچ؛ روش تحقيق پيمايش و ابزار گردآوري داده­ها، پرسشنامه محقق ساخته است. جامعه آماري را زنان و مردان ۲۰ تا ۶۴ ساله شهرهاي تبريز و سنندج تشكيل مي دهند. داده­هاي تحقيق با استفاده از فرمول كوكران و روش نمونه­گيري خوشه­اي چندمرحله اي از 768 نفر جمع­آوري شده است. نتايج تحقيق نشان مي دهد بين انسجام اجتماعي به عنوان متغير وابسته و عدالت اجتماعي، وسايل ارتباط جمعي، تحصيلات، شغل، درآمد و سن رابطه معنادار وجود دارد. نتايج آزمون تي مستقل نيز مويد آن است كه قوم آذري در مقايسه با قوم كرد، ميزان انسجام اجتماعي بيشتري دارد. تحليل چند­متغيره نيز نشان مي دهد كه متغيرهاي عدالت اجتماعي، رسانه خارجي، رسانه داخلي و سن توانسته اند ۲۲ درصد از تغييرات متغير ميزان انسجام اجتماعي بين دو قوم را تبيين كنند.