تعيين و اولويت بندي معيارهاي مكان گزيني استقرار اماكن ورزشي جهت تساوي در دسترسي با استفاده از روش تحليل سلسله مراتبي(AHP)

امروزه پيچيدگي مسائل شهري موجب شده است متغيرهاي متعددي در مكان گزيني كاربري ها تاثيرگذار باشند كه با توجه به اهميت و ارزش هر معيار در هر منطقه بايد عمل شود. هدف اين تحقيق تعيين و اولويت بندي معيارهاي مكان گزيني اماكن ورزشي به وسيله روش مدل تحليل سلسله مراتبي(AHP[1]) به منظور استقرار در سطح شهر به منظور تساوي در دسترسي است. روش تحقيق توصيفي-پيمايشي و نوع تحقيق كاربردي است. براي جمع آوري اطلاعات از روش كتابخانه اي و پرسشنامه استفاده شد. ابتدا معيارها تعيين و براي وزن دهي آنها از AHP و براي رسم نمودار از نرم افزار Excel استفاده شد. نتايج نشان داد به ترتيب چهار معيار تراكم جمعيت (510/0)، دسترسي (271/0)، پتانسيل توسعه (152/0) و همجواري (067/0) بيشترين اهميت را در مكان گزيني اماكن ورزشي دارند. با توجه به اينكه بر خلاف اغلب دستگاه هاي اجرايي كشور 70 درصد بودجه ورزش به بخش عمراني و ساخت اماكن ورزشي اختصاص مي يابد (اسدي، 1388)، ضرورت و اهميت سرمايه گذاري و افزايش بهره وري از ابعاد مختلف نمايان مي شود. ازاين رو برنامه ريزان و تصميم گيران بايد با استفاده از روش هاي نوين مثل AHP به منظور استقرار اماكن ورزشي با توجه به نياز هر منطقه از حداقل منابع به حداكثر بهره وري برسند و در صرف هزينه هاي اضافي صرفه جويي شود.