نقش تفكر كارآفرينانه بر راهبردهاي رشد در كسب و كارهاي كوچك و متوسط

ساراسواتي براي تفكر كارآفرينانه به دو منطق اشاره كرد؛ منطق اثرسازي كه اغلب در شرايط بي اطميناني مطرح است و فرايند حل مسئله در شرايطي صورت مي گيرد كه آينده قابل پيش بيني نيست و تصميم گيرندگان با توجه به ابزارهاي در اختيار، به شكل دهي يا كنترل خروجي اقدام مي كنند. در مقابل، منطق علي است كه اغلب براي تصميم گيري در شرايطي استفاده مي شود كه بي اطميناني وجود ندارد يا پايين است. هدف پژوهش، شناسايي نقش تفكر كارآفرينانه بر راهبرد (استراتژي) رشد كسب وكارهاي كوچك و متوسط است. روش تحقيق از نوع آميخته- اكتشافي است و نمونه آماري مورد بررسي، 67 نفر از استراتژيست هاي كسب وكارهاي كوچك هستند، كه با بهره گيري از روش گلوله برفي و برمبناي تخصص افراد به صورت هدفمند انتخاب شدند. داده هاي گردآوري شده، در بخش كيفي با استفاده از هشت مصاحبه نيمه ساختاريافته و در بخش كمي از طريق تلفيق پرسشنامه حاصل از نتايج بخش كيفي با پرسشنامه چندلر و همكاران به دست آمدند. به طور كلي يافته ها بيانگر وجود رابطه معنادار ميان تفكر كارآفرينانه و راهبردهاي رشد است. درمورد تفكر اثرسازانه و علي هم نتيجه مشابهي به دست آمد. ميان ابعاد تفكر اثرسازانه (به جز زيان قابل تحمل) و راهبردهاي رشد نيز رابطه معناداري وجود دارد. البته ضريب همبستگي ابعاد انعطاف پذيري و تجربه، پايين تر از ساير ابعاد معنادار تفكر اثرسازانه است.