تاثير راهبردهاي نوآوري بر توسعه كارآفريني سازماني: با ميانجي قابليت هاي يادگيري سازمان (مورد مطالعه: شهرك هاي صنعتي استان لرستان)

هدف پژوهش حاضر شناسايي موثرترين راهبرد نوآوري در توسعه كارآفريني و بررسي تاثير راهبردهاي نوآوري بر توسعه كارآفريني با ميانجي قابليت هاي يادگيري سازمان است. اين پژوهش از نظر هدف كاربردي و برحسب گردآوري اطلاعات از نوع توصيفي ـ همبستگي است. جامعه آماري پژوهش 220 واحد اقتصادي فعال در شهرك هاي صنعتي استان لرستان است كه با استفاده از فرمول كوكران و روش نمونه گيري تصادفي ساده، 140 واحد اقتصادي براي نمونه انتخاب شد. ابزار گردآوري اطلاعات پرسشنامه استاندارد بود كه روايي آن با استفاده از روش اعتبار محتوا و پايايي آن از طريق آلفاي كرونباخ تاييد شد. در اين پژوهش، براي تحليل داده ها از رويكرد معادلات ساختاري و نرم افزارهاي Amos18 و SPSS19 استفاده شد. نتايج پژوهش بيانگر آن است كه راهبرد پيشرو بيشترين تاثير را بر توسعه كارآفريني سازماني دارد. به علاوه، نتايج مبين آن است كه راهبرد هاي نوآوري در سطح اطمينان 95 درصد به ميزان 48/0 و 09/0 به ترتيب بر توسعه كارآفريني و قابليت يادگيري سازمان تاثير مي گذارد. همچنين، نتايج پژوهش بيانگر آن است كه راهبرد هاي نوآوري از طريق قابليت يادگيري سازمان به ميزان 048/0 بر توسعه كارآفريني تاثير مثبت دارد.