بررسي تأثير حكايت درماني مسير شغلي كوكران بر اهمال كاري تحصيلي دانشجويان نابينا

هدف پژوهش حاضر بررسي تاثير حكايت درماني مسير شغلي كوكران بر اهمال كاري تحصيلي دانشجويان نابينا بود. روش پژوهش نيمه آزمايشي، از نوع پيش آزمون- پس آزمون با گروه كنترل بود. جامعه آماري شامل دانشجويان نابيناي دانشگاه اصفهان و دانشگاه آزاد اسلامي خوراسگان بود كه 30 نفر به شيوه ي نمونه گيري در دسترس انتخاب و به شيوه ي تصادفي در دو گروه (هر گروه 15 نفر) قرار گرفتند. گروه آزمايش در 7 جلسه (3 ساعته)، بصورتهفتگي شركت كردند. داده ها با استفاده از پرسشنامه اهمال كاري تحصيلي گردآوري و توسط نرم افزار SPSS-21 تحليل شد. نتايج تحليل كوواريانس نشان داد كه حكايت درماني، اهمال كاري در آمادگي براي امتحانات و آماده كردن تكاليف را كاهش داده (05/0p<)،اما تمايل به تغيير و احساس منفي را افزايش داده است (05/0p<)، به علاوه، تفاوت دو گروه در اهمال كاري براي آماده كردن مقالات معني دار نبود. در نهايت مي­توان از حكايت درماني كوكران به عنوان يكي از روش هاي موثر در كاهش اهمال كاري تحصيلي دانشجويان نابينا استفاده كرد.