بررسي تحليلي نقش فرهنگ در احساس امنيت با تأكيد بر استان كرمانشاه

بدون تردید، امنیت، یك مفهوم آشنا و قابل شناخت برای جوامع بشری است و رسیدن به «وضعیت امن»، الویت نخست برای تمامی جوامع سیاسی می¬باشد كه به عنوان هدف و عامل دوام زندگی اجتماعی محسوب می¬شود. تنها با نگاهی اجمالی به تاریخ زندگی بشر، بروشنی می¬توان به این موضوع پی برد كه همواره امنیت بخشی از نیازهای انسان به عنوان اساسی¬ترین ركن زندگی بوده است و همچون هسته¬ای در مركز قرار دارد. شاید غارنشینی انسان¬های اولیه، به مثابۀ اولین تحول زندگی بشر بر روی كرۀ زمین، در پی این نیاز بوده تا مأوا و مأمنی برای دوری از خطرات دائمی زندگی ایجاد كنند. لذا دوشادوش سایر ابداعات بشری كه برای بهبود شرایط زیست انسان¬ها صورت می‌گرفت، راه¬های ایجاد امنیت نیز ارتقا می¬یافت و انسان¬ها به-دنبال ایجاد راهكارهایی برای افزایش امنیت زندگی اجتماعی خود برآمدند. در این راستا، ابتدا به قوۀ قهریه و زور متوسل شدند كه تا اواخر سدۀ¬ قرن بیستم، به عنوان روش مسلط تأمین امنیت، مورد نظر بود. تا اینكه با پایان جنگ سرد و فروپاشی شوروی و به¬طبع آن ساختار دوقطبی نظام بین¬الملل و همچنین تسریع در روند جهانی شدن، فرهنگ خیلی زود به¬عنوان برجسته¬ترین شاخص در تأمین امنیت و احساس امنیت در عرصۀ بین المللی، ملی و محلی منجر شد. مطرح شدن واژه¬هایی مانند جنگ نرم و ناتوی فرهنگی، دلیلی بر اهمیت فرهنگ در تمام سطوح ملی و بین¬المللی است. بنابراین، به طور كلی امنیت كالایی است كه همۀ ابنای بشر و اعضای هر جامعه سعی دارند آن را به دست آورند و بجرئت می¬توان گفت كه هیچ عنصری برای پیشرفت بشر و تكامل یك جامعه، مهم¬تر از مفهوم امنیت نیست. مقالۀ حاضر در پی بررسی فرهنگ¬شناسی یا بعد فرهنگی امنیت و تأثیرات آن در ایجاد احساس امنیت با نظر به فرهنگ شهرستان كرمانشاه است و پس از بررسی بحث¬های نظری در این مورد، به تطبیق آن¬ها با فرهنگ شهر كرمانشاه پرداخته است.