بررسي جامعه‌شناختي ميزان سرمايه‌ي فرهنگي خانواده‌هاي شهري و فرزندمداري (مطالعه موردي شهر تهران)

هدف اصلي اين تحقيق بررسي جامعه شناختي گونه شناسي خانواده و فرزندمداري در خانواده هاي ايراني بر حسب حوزه ي قدرت، مشاركت، سرمايه ي اجتماعي، سرمايه ي فرهنگي، جنسيت، تحصيلات والدين، ميزان دموكراتيك بودن، مستبد بودن و تعداد فرزندان است. روش تحقيق در اين پژوهش پيمايش و ابزار گردآوري داده ها، پرسش نامه ي داراي قابليت اعتماد و اعتبار است. جامعه ي آماري تمام خانواده­ها در مناطق 22گانه مناطق شهري تهران است و حجم نمونه 386 خانواده است كه با روش خوشه اي به دست آمده است. روش اصلي در تحليل داده ها پيرسون، رگرسيون، و مدل سازي معادله ي ساختاري با نرم افزار Amos است. نتايج به دست آمده نشان مي دهد كه وجود فرزندمداري در خانواده هاي مورد بررسي تاييد گرديد، اما اين به معني حذف مردمحوري در فضاي خانواده نيست بلكه مي توان گفت، هرم قدرت تا حدي تغيير شكل پيدا كرده است، به نحوي كه هنوز هم پدر به معني اصلي ترين تصميم گيرنده و مشاركت كننده در امور كلان خانه ايفاي نقش مي كند، اما عامل هسته اي شدن و مشاركت در خانه بيشترين تاثير را در پيش بيني فرزندمداري دارد.