بررسي تطبيقي سبك زندگي ساكنان بافت قديم و جديد در شهر كاشان

يكي از جلوه­هاي عيني و ملموس هويت تاريخي هر شهري در بافت­هاي سنتي و كهن آن نمود مي­يابد. بالطبع در اثر گذشت زمان، چنين بافت­هايي كه حكم شناسنامه ي شهر را دارند، دچار فرسايش فيزيكي مي شوند. اين در حالي است كه با رشد شهرنشيني، بافت هاي جديد شهر با شاخص­هاي مدرن شكل يافته و روز به روز به حجم و اهميت آن افزوده مي شود. بخصوص امروزه با تغيير شيوه ي زيستن افراد، حضور عناصر زندگي مدرن و سبك زندگي شهرنشيني، اين مساله اهميت خود را بيشتر نشان مي­دهد. سبك زندگي مفهومي اساسي در زندگي افراد است كه بيانگر عقايد، گرايشات و شيوه هاي تفكر آنان است و در واقعيت نمود پيدا مي كند. اهميت يافتن انتخاب در جامعه­ي ايران بيش از هر چيز در عرصه ي كالاهاي مادي و مصرفي درحال وقوع است و تغيير چهره­ي شهرهاي بزرگ ايران و روند فزاينده ي توجه به سطحي ترين بخش مصرف اين مساله را به خوبي بيان مي دارد. بنابراين اين مقاله به بررسي سبك زندگي در دو بافت قديم و جديد در شهر كاشان با جامعه­ي آماري مورد مطالعه، مي­پردازد. روش تحقيق پيمايشي و با استفاده از ابزار پرسشنامه بوده است. حجم نمونه500 نفر تعيين و پرسشنامه به طور مساوي از بين دو بافت قديم و جديد شهر كاشان تكميل شده است. همچنين از آمارهاي استباطي (تي و من ويتني) استفاده گرديد. نتايج بررسي نشان مي­دهد كه بين سبك زندگي، پايگاه اقتصادي – اجتماعي، پايبندي ديني، مصرف گرايي و سنت گرايي با بافت قديم و جديد شهري رابطه وجود دارد.