مروري بر تاثيرات فيزيولوژيك تمرينات هوازي و مقاومتي بر مقاومت انسوليني و برخي بيوماركرها در بيماران كبد چرب غيرالكلي

سابقه و هدف: در طول دهه­ هاي اخير فعاليت بدني به ­عنوان يك ابزار كمكي كليدي در كنترل بسياري از بيماري­ ها از جمله بيماري كبد چرب غيرالكلي درآمده است و مطالعات نشان داده ­اند كه پروتكل ­هاي تمريني گوناگون در كاهش شيوع و بهبود برخي از عملكردهاي متابوليكي كبد موثر است. هدف اين مطالعه مروري تحليل مطالعات صورت گرفته در ارتباط با تاثيرات تمرينات ورزشي هوازي و مقاومتي بر مقامت انسوليني و برخي بيوماركرها در بيماران كبد چرب غيرالكلي است. مواد و روش ­ها: براي انجام اين مطالعه، ابتدا جستجو در بانك­ هاي اطلاعاتي PubMed، Medline، Irandoc، SID،Google Scholar و Magiranدر ارتباط با تاثيرات دو نوع برنامه ورزشي هوازي و مقاومتي بر روي بيماران كبد چرب غيرالكلي انجام شد. در مجموع 300 مقاله مورد بررسي اوليه (بررسي چكيده) قرار گرفت و 107 مقاله از نظر مرتبط بودن با عنوان مقاله و دارا بودن شرايط ورود انتخاب شده و مورد بررسي ثانويه قرار گرفتند. نتايج: هر دو نوع تمرين ورزشي هوازي و مقاومتي از طريق مكانيزم هاي متفاوت داراي اثرات مفيدي در افراد مبتلا به كبد چرب مي­ باشند. نتيجه­ گيري: بيماران كبد چرب غيرالكلي فارغ از نوع تمرين مي توانند با شركت در فعاليت هاي منظم ورزشي با اثرات سودمند آن باعث پيشگيري و بهبود بيماري ­هاي التهابي، چاقي و مقاومت انسوليني شوند.