بررسي نظام راهنمائي و مشاوره دبيرستانهاي استان اصفهان از ديدگاه دانش آموزان ، مديران، مشاوران و كارشناس مسئولان مشاوره

هدف كلی این پژوهش بررسی نارسایی های نظام راهنمایی و مشاوره دبیرستانهای استان اصفهان در سال تحصیلی 92ـ1391 بوده كه سیستم حمایتی مشاوران، سیستم برنامه درسی مشاوران و سیستم مشاوره ­های فردی و گروهی را در برگرفته است. جامعه آماری این پژوهش همۀ مدیران، مشاوران، دانش ­آموزان و كارشناس مسئولان مشاوره استان بوده اند. حجم نمونه 344 نفر بوده كه به روش تصادفی ساده انتخاب شده است. روش تحقیق، توصیفی و از نوع پیمایشی است. ابزار گردآوری اطلاعات پرسشنامه محقق­ ساخته بود كه دارای روایی صوری و محتوایی بوده و پایایی آن به روش ضریب آلفای كرونباخ 97% به­ دست آمده است. نتایج نشان می ­دهد كه از نظر مدیران، مشاوران و كارشناسان میزان نارسایی ها كمتر از حد متوسط اما از نظر دانش ­آموزان بیشتر از حد متوسط بوده است (001/0=P) و میان پاسخ های مدیران، مشاوران و دانش ­آموزان در مورد وجود یا عدم وجود امكانات تفاوت معنا­دار وجود دارد (001/0=P). همچنین دانش­ آموزان دختر بیشتر از دانش ­آموزان پسر، دانش ­آموزان رشته علوم انسانی بیشتر از دانش ­آموزان سایر رشته ­ها، پایه پیش­ دانشگاهی بیشتر از سایر پایه­ ها و دانش ­آموزان 17 و 18 ساله بیشتر از سایر سنین نارسایی ها را ارزیابی نموده ­اند و این نتایج در سطح 1./.=α معنادار بوده است. همچنین در این پژوهش دانش آموزان همه مدارس اعلام داشتند كه دارای مشاور بوده اند و 95 درصد آنها مشاوران خود را می­ شناختند و 93 درصد آنها اعلام داشتند كه مشاور در كلاس آنها حضور پیدا كرده است.