بررسي تاثير آموزش اميد بر درگيري تحصيلي دانش آموزان دختر كم توان ذهني

زمينه: هدف اين پژوهش بررسي تاثير آموزش اميد بر درگيري تحصيلي دانش آموزان دختر كم توان ذهني دوره دوم متوسطه شهر خرم آباد بود. روش: روش پژوهش، آزمايشي با طرح پيش آزمون- پس آزمون با گروه گواه بود. جامعه آماري اين پژوهش شامل همه دانش آموزان دختر كم توان ذهني دوره دوم متوسطه شهر خرم آباد در سال تحصيلي 94-1393 بود. نمونه پژوهش شامل 30دانش آموز دختر كم توان ذهني دوره دوم متوسطه شهر خرم آباد بود كه با استفاده از روش سرشماري انتخاب شده و به صورت تصادفي در 2گروه آزمايش و گواه (هر گروه 15نفر) جايگزين شدند. آزمودني هاي گروه آزمايش به مدت 9جلسه تحت آموزش اميد قرار گرفتند اما گروه گواه مداخله اي دريافت نكرد. در پايان از هر 2گروه پس آزمون به عمل آمد. ابزار اندازه گيري، پرسش نامه درگيري تحصيلي زرنگ بود. داده ها به وسيله نرم افزار اس پي اس و آمار توصيفي (ميانگين و انحراف استاندارد) تجزيه وتحليل شد. يافته ها: نتايج نشان داد كه آموزش اميد بر درگيري تحصيلي و مولفه هاي آن شامل درگيري شناختي، انگيزشي و رفتاري دانش آموزان دختر كم توان ذهني موثر بوده است. نتيجه گيري: بنابراين مي توان نتيجه گرفت كه آموزش اميد توانسته است درگيري تحصيلي و مولفه هاي شناختي، انگيزشي و رفتاري آن را در دانش آموزان كم توان ذهني افزايش داده و بهبود عملكرد تحصيلي آنان را در پي داشته باشد.